خواجه ما نمی خرد بنده هیچ کاره را

ز آه شررفشان من نرم نمی شود دلش

آتش من نمی کند چاره سنگ خاره را

تا ننهی وجود خود بر سر کار بندگی

خنجر خون فشان بکش، آنگه استخاره کن

از پی قتل من ببین خوبی استخاره را

چند ز دود آه خود، شب همه شب، فروغیا