چند ز دود آه خود، شب همه شب، فروغیا

خواجه ما نمی خرد بنده هیچ کاره را

خنجر خون فشان بکش، آنگه استخاره کن

از پی قتل من ببین خوبی استخاره را

تیره کنم رخ فلک، خیر کنم ستاره را