گر طوق به گردن فکنی کبک دری را

از منظر خورشید تو گر پرده برافتد

هر ذره کند دعوی صاحب نظری را

هر گه که چو طاوس خرامی عجبی نیست

تا خط تو بر صفحه رخسار ندیدم

واقف نشدم فتنه دور قمری را

گر پای نهی از سر رحمت به گلستان