واقف نشدم فتنه دور قمری را

هر گه که چو طاوس خرامی عجبی نیست

گر طوق به گردن فکنی کبک دری را

تا خط تو بر صفحه رخسار ندیدم

گر پای نهی از سر رحمت به گلستان

درهم شکنی رونق گل برگ طری را

چون سرو قباپوش تو در جلوه درآید