گفتم که نوش داروی عشاق خسته چیست

برند اگر به خنجر کین بندبند ما

تا چشم خود به دوره ساقی گشاده ایم

دور زمانه چشم ببست از گزند ما

گفتا تبسمی ز لب نوش خند ما

شیرین لبان به خون دل خود تپیده اند

در صیدگاه خسرو گل گون سمند ما