بر سر کوی وفا کیست به پاداری ما

بی کسی بین که نکرده ست به شبهای فراق

هیچکس غیر غم روی تو غم خواری ما

دل و دین تاب و توان رفت و برفتم از دست

گفتم از دست که شد زار دل اهل نظر

زیر لب گفت که از دست دل آزاری ما

هوشم افزود فروغی کرم باده فروش