دل و دین تاب و توان رفت و برفتم از دست

خواب ما به بود از عالم بیداری ما

بی کسی بین که نکرده ست به شبهای فراق

هیچکس غیر غم روی تو غم خواری ما

بر سر کوی وفا کیست به پاداری ما

گفتم از دست که شد زار دل اهل نظر

زیر لب گفت که از دست دل آزاری ما