تو و نوشیدن پیمانه و خشنودی دل

اولم رام نمودی به دل آرامی ها

آخرم سوختی از حسرت ناکامی ها

من وخاک در می خانه و بدنامی ها

چشم سر مست تو تا ساقی هشیاران است

کی توان دست کشید از قدح آشامی ها