شور شیرین نه همین تارک فرهاد شکافت

که بسی دیده حسرت نگر از جا برخاست

چشم مخمور وی از مستی می شد هشیار

ساقی مردم صاحب نظر از جا بر خاست

که پسر از پی قتل پدراز جا بر خاست

بی دلان را خبری از دل غارت زده نیست

که صف غمزه او بی خبر از جا برخاست