دوش در خواب خوش آشوب قیامت دیدم

که صف غمزه او بی خبر از جا برخاست

ماه با طلعت او بیهده سر زد ز افق

سرو با قامت او بی ثمر از جا بر خاست

صبح دم قامت آن سیم تر از جا بر خاست

حرفی از مرهم یاقوت لبش می گفتم

یک جهان خسته خونین جگر از جا بر خاست