با خیال لب شیرین شکر گفتارش

صبح دم قامت آن سیم تر از جا بر خاست

حرفی از مرهم یاقوت لبش می گفتم

یک جهان خسته خونین جگر از جا بر خاست

هر چه کشتم به زمین نیشکر از جا بر خاست

آن قدر خون مرا ریخت صف مژگانش

که به خون خواهی من چشم تر از جا بر خاست