هر لاله که از خاک شهیدان تو برخاست

بر افسر شاهان سرافراز نشیند

هر گرد که از گوشه دامان تو برخاست

داغی است که در سینه صد چاک نهفتند

در کار فروبسته عشاق فکندند

هر عقده که از زلف پریشان تو برخاست

صد ولوله در مردم صاحب نظر انداخت