در کار فروبسته عشاق فکندند

هر گرد که از گوشه دامان تو برخاست

داغی است که در سینه صد چاک نهفتند

هر لاله که از خاک شهیدان تو برخاست

هر عقده که از زلف پریشان تو برخاست

صد ولوله در مردم صاحب نظر انداخت

هر فتنه که از نرگس فتان تو برخاست