پیکر زیبا به زیر جامه دیبا

چشمه خورشید بر فراز سمند است

گر شب وصلش کشد به روز قیامت

دیده هنوز از شمایلش گله مند است

آتش سوزنده در میان پرند است

عشق تو تا حلقه ای کشید به گوشم

گوش مرا کی سر شنیدن پند است