نشنید کس از سروقدان یک سخن راست

تا خانه تقدیر بساط چمن آراست

هر جا گذری اشک من از دیده پدیدار

هر سو نگری روی وی از پرده هویداست

ماییم و جهانی که نه بیم است و نه امید