من و بختی که مایه ظلمت

از دهان تو آن چه منظور است

گر به شیرین لب تو جان ندهم

چه کنم با سری که پر شور است

تو و رویی که چشمه نور است

می فروش از لب تو وام گرفت

نشنه ای که آن در آب انگور است