بوسیدن آن لعل شکرخنده محال است

تا زلف پراکنده او جمع نگردد

جمعیت دل های پراکنده محال است

تا از همه شیرین دهنان چشم نپوشی

مشکل که به دستم رسد آن لعل گهر بار

بر دست گدا گوهر ارزنده محال است

گر عشق من از پرده عیان شده عجبی نیست