خال و خط مشکین تواش دانه و دام است

سودای لبت سوخت دل خام طمع را

تا خلق نگویند که سودای تو خام است

حسرت برم از مرغ اسیری که ز تقدیر

جان بر لبم آمد پی نظاره فروغی

آن ماه اگر جلوه کند، کار تمام است