خاتم دست سلیمان به کف اهرمن است

ترسم آخر ننهد پا به سر تربت من

بس که در هر قدمش کشته خونین کفن است

تا رقیب از لب او کام روا شد گفتم

نه ازین پیش توان با سخن دشمن ساخت

نه مرا با دهن دوست مجال سخن است

خسرو از رشک شکر خون به دل شیرین کرد