نه مرا با دهن دوست مجال سخن است

تا رقیب از لب او کام روا شد گفتم

خاتم دست سلیمان به کف اهرمن است

نه ازین پیش توان با سخن دشمن ساخت

خسرو از رشک شکر خون به دل شیرین کرد

تا خبر شد که چه ها در نظر کوه کن است

جستم از خیل عرب واقعه مجنون را