قسمت من ز کارخانه عشق

چون نگریم که بخت وارون است

خون من ریخت قاتلی که به حشر

کشته اش از حساب بیرون است

داغ و دردی که از حد افزون است

می حرام است خاصه در رمضان

جز بر آن لعل لب که میگون است