به عهد عارض گلگون او بحمدالله

که صاحب خط خوش بوی و خال مشکین است

علاج نیست خلاص از کمند او ورنه

ز پای تا به سرم چشم مصلحت بین است

که کار اهل نظر ز اشک دیده رنگین است

کسی که شهد محبت چشیده می داند

که تلخ از آن لب نوشین به طعم شیرین است