ذکر سودای تو را گوش کسی نشنیده ست

دل یک سلسله دیوانه به خود می پیچد

تا که بر گردنت آن مار سیه پیچیده ست

حلقه زلف تو را دست صبا نگرفته است

با وجود تو نمانده است امیدی ما را

که رخ خوب تو دیباچه هر امیدست

عید فرخنده عشاق به تحقیق تویی