که سحرگه نظرت منظر سلطان دیده ست

با وجود تو نمانده است امیدی ما را

که رخ خوب تو دیباچه هر امیدست

عید فرخنده عشاق به تحقیق تویی

انبساط دل آفاق ملک ناصر دین

که بساط فلک از بهر نشاطش چیده ست

آن که از بخت جوان تا به سر تخت نشست