گر به جان بنده آن سرو سهی بالا نیست

دیده مستوجب دیدار جمالت نشود

ذره شایسته خورشید جهان آرا نیست

پس چرا سرو چمن از همه بند آزاد است

گفتمش چشم تو ای دوست هزاران خون کرد

گفت سر مستم و زین کرده مرا حاشا نیست

من به تحقیق صنم خانه چین را دیدم