ور نه آه سحری را اثری نیست که نیست

نه همین لاله به دل داغ تو دارد ای گل

داغ سودای رخت بر جگری نیست که نیست

اثری آه سحر در تو ندارد، فریاد

سیل اشک ار بکند خانه مردم نه عجب

کز غمت گریه کنان چشم تری نیست که نیست

جز شب تیره ما را که ز پی روزی نیست