کاو هم از قد تو خون در دل و پا در گل داشت

من همین از نظر افتاده چشمت بودم

ور نه صد مساله با مردم صاحب دل داشت

دوش با سرو حدیث غم خود می گفتم

خون بهای دلم از چشم تو نتوانم خواست

که به یک غمزه دو صد غرقه به خون بسمل داشت

هر تنی در طلبت لایق جان دادن نیست