وه که ساقی خبر از ماضی و مستقبل داشت

در ره عشق مرا حسرت مقتولی کشت

که نگاهی گه کشتن به رخ قاتل داشت

ساخت فارغ ز غم رفته و آینده مرا

با همه ناخوشی عشق فروغی خوش بود

شادکام آن که غم روی ترا حاصل داشت