با همه ناخوشی عشق فروغی خوش بود

که نگاهی گه کشتن به رخ قاتل داشت

ساخت فارغ ز غم رفته و آینده مرا

وه که ساقی خبر از ماضی و مستقبل داشت

شادکام آن که غم روی ترا حاصل داشت