حسرتم سوخت زمانی که فروغی می گفت

کز سر راه تو حسرت نگران باید رفت

خط سبز از رخ زیبای تو سر زد افسوس

که از این باغ به صد آه و فغان باید رفت

کز درت با مژه اشک فشان باید رفت