به امیدی که به خاک سر کوی تو رسد

تشنه کامی به لب آب بقا خواهد رفت

نوش داروی دهان تو حرامش بادا

دردمندی که به دنبال دوا خواهد رفت

قالب خاکی ام آخر به هوا خواهد رفت

همه از خاک در دوست به حسرت رفتند

تا دگر بر سر عشاق چه ها خواهد رفت