قالب خاکی ام آخر به هوا خواهد رفت

نوش داروی دهان تو حرامش بادا

دردمندی که به دنبال دوا خواهد رفت

به امیدی که به خاک سر کوی تو رسد

همه از خاک در دوست به حسرت رفتند

تا دگر بر سر عشاق چه ها خواهد رفت

زان سر زلف به هم خورده فروغی پیداست