ز توبه دادن مستان عشق معلوم است

که با لبش نتوان حرف شکرستان گفت

دل شکسته ما را درست نتوان کرد

غم نهفته او را به غیر نتوان گفت

که میر مدرسه تب کرده بود و هذیان گفت

کسی به خلوت جانان رسد به آسانی

که ترک جان به امید حضورش آسان گفت