آن هم به فدای قدم نامه رسانت

مویی که بدان بستگی رشته جهان هاست

در شهر ندیدیم به جز موی میانت

ماییم و سری در سر سودای محبت

گویند که بالات بلای تن و جان است

بر جان و تنم باد بلای تن و جانت

آن جا که فروغی به سخن لب بگشایی