بر جان و تنم باد بلای تن و جانت

ماییم و سری در سر سودای محبت

آن هم به فدای قدم نامه رسانت

گویند که بالات بلای تن و جان است

آن جا که فروغی به سخن لب بگشایی

طوطی ز چه رو دم زند از شرم لبانت