هرگز نشود مشتری یوسف مصری

بس دل که از این سلسله در پای تو افتاد

تنها نه من افتاده سر پنجه عشقم

بس تن که ز بازوی توانای تو افتاد

شوریده سری کز پی سودای تو افتاد

در دیده عشاق نه کم ز آب حیات است

خاکی که بر آن سایه بالای تو افتاد