کسی که بوسه دمادم به لعل شیرین داد

همان که سکه شاهی به نام حسن تو زد

صلای عشق تو بر عاشقان مسکین داد

ز تلخ کامی فرهاد کی خبر دارد

مهی ز مهر می از شیشه ریخت در جامم

که خوشه عرقش گوش مال پروین داد

چنان حبیب خجل شد ز اشک رنگینم