کسی که عشق تواش منصب گدایی داد

چه شاهدی تو که زاهد به یک کرشمه تو

متاع تقوی و کالای پارسایی داد

کجا به شاهی کونین سر فرود آرد

اگر نه با تو یک پرده اش فلک پرورد

پس از برای چه گل بوی بی وفایی داد

چنان ز زلف تو مرغ دلم به دام افتاد