هزار مرتبه عشق از غم جدایی داد

چنان ز زلف تو مرغ دلم به دام افتاد

که گر بمیرد نتوانمش رهایی داد

سزای من که دمی خرم از وصال شدم

به صیدگاه محبت دل فروغی را

غزال چشم تو ذوق غزل سرایی داد