حاشا که به دنبال غزال ختن افتد

برخیزد و جان در قدمت بازفشاند

گر چشم تو بر کشته خونین کفن افتاد

صاحب نظری را که به چشم توفتد چشم

بگذار که بیند قد و روی تو فروغی

تا از نظرش جلوه سرو و سمن افتد