در خون خود از جنبش مژگان تو افتد

فرخنده شکاری که ز پیکان تو افتد

داند که چرا چاک زدم جیب صبوری

هر دیده که بر چاک گریبان تو افتد

مرغ دلم از سینه کند قصد پریدن