دربند سر زلف پریشان تو افتد

تا دید زنخدان و سر زلف تو، دل گفت

نازم سر گویی که به چوگان تو افتد

مجموع نگردد دل صیدی که همه عمر

بر صبح بناگوش منه طره شب رنگ

بگذار فروغی به شبستان تو افتد

بر پای شود روز جزا محشر دیگر