بر پای شود روز جزا محشر دیگر

دربند سر زلف پریشان تو افتد

بر صبح بناگوش منه طره شب رنگ

بگذار فروغی به شبستان تو افتد

چون چشم ملائک به شهیدان تو افتد

منزل کن ای مه به دل گرم فروغی

می ترسم از این شعله که بر جان تو افتد