چون چشم ملائک به شهیدان تو افتد

بر صبح بناگوش منه طره شب رنگ

بگذار فروغی به شبستان تو افتد

بر پای شود روز جزا محشر دیگر

منزل کن ای مه به دل گرم فروغی

می ترسم از این شعله که بر جان تو افتد