که هم نشینی صافی دلان صفا دارد

ز خاک میکده در عین بی خودی دیدم

همان خواص که سرچشمه بقا دارد

من و صراحی من بعد ازین و نغمه نی

سزای آن که زدم لاف عاشقی همه عمر

اگر که تیغ زنندم به فرق جا دارد

حکایت غم جانان بپرس از دل من