سزای آن که زدم لاف عاشقی همه عمر

همان خواص که سرچشمه بقا دارد

من و صراحی من بعد ازین و نغمه نی

که هم نشینی صافی دلان صفا دارد

اگر که تیغ زنندم به فرق جا دارد

حکایت غم جانان بپرس از دل من

که آشنا خبر از حال آشنا دارد