ساقی بی خبران از طرفه خبرها دارد

قابل ناوک آن ترک کمان ابرو کیست

آن که از سینه صد پاره سپرها دارد

گاهی از لعل می گوید و گاه از لب جام

ناله سر می زند از هر بن مویم چون نی

به امیدی که دهان تو شکرها دارد

تو پسند دل صاحب نظرانی ورنه