کسی که تکیه زند بر عنایت ساقی

که دست بر سر آن زلف خم به خم دارد

حیات بخشد اگر خاک مقدمش نه عجب

که جان زنده دلی زیر هر قدم دارد

اگر غلط نکنم تکیه گاه جم دارد

غلام چشم سیاهی شدم ز دولت عشق

که ناز بر سر شاهان محتشم دارد