اگر غلط نکنم تکیه گاه جم دارد

حیات بخشد اگر خاک مقدمش نه عجب

که جان زنده دلی زیر هر قدم دارد

کسی که تکیه زند بر عنایت ساقی

غلام چشم سیاهی شدم ز دولت عشق

که ناز بر سر شاهان محتشم دارد

تو خود به چشم حقیقت نظر نکردی باز