تو خود به چشم حقیقت نظر نکردی باز

اگر غلط نکنم تکیه گاه جم دارد

غلام چشم سیاهی شدم ز دولت عشق

که ناز بر سر شاهان محتشم دارد

وگر نه دیر و حرم هر دو یک صنم دارد

جهان ز جنبش مژگان گرفته ای آری

جهان بگیرد شاهی که این حشم دارد